Kairos

Zapraszamy:

• Daj się uleczyć ze swoich zranień – żyj i działaj z pozycji uleczenia, a nie zranienia! 
  Człowiek zraniony to człowiek, którym łatwo manipulować, choćby przez słowa, nastroje innych, emocje własne i emocje innych…, to życie na zbyt rozhuśtanej huśtawce.
  Uleczenie nie ma nic wspólnego z udawaniem czy zamiataniem pod dywan trudnych spraw. I nie ma nic wspólnego z taplaniem się w grząskim błocie trudnej przeszłości. Zajrzyj do niej na tyle, by ona nie musiała zaglądać w Twoją teraźniejszość. Bóg dał nam narzędzia, abyśmy mogli to zrobić.
   
• Daj się podnieść, daj się przemieniać i zajmij swoją pozycję – Żyj i działaj  z pozycji bycia cennym, a nie udowadniania swojej wartości!
  Powstań do swojego życia i zajaśniej taki, jaki jesteś, na tym etapie swojej dojrzałości, na którym jesteś – nie leż na łopatkach, nie „schodź do parteru” poddany życiu, przeszłości, nastrojom, presji współczesności, instagramowi, nie wycofuj się! 
  I nie walcz agresywnie o swoje miejsce, nie musisz nieustannie rywalizować, udowadniać swojej wartości, nie musisz skamlać o dobre słowo na swój temat, by choć trochę zapełnić deficyt swojego poczucia wartości.  
  To nie ma nic wspólnego z egoistycznym zapatrzeniem w siebie czy produkowaniem nieustannego uśmiechu na swojej twarzy!
   
• Daj się wyposażyć – Żyj i działaj z pozycji bycia wyposażonym, a nie z pozycji usilnego produkowania wyposażenia tylko o własnych siłach.
  Daj się wyposażyć – zarówno wyposażniem, które już masz poprzez swoje talenty, obdarowania, twoją historię, wszelkie zasoby – uwaga! i te pozytywne, i te trudne! 
  I daj się wyposażyć przez ducha świętego w owoce i dary. daj się wyposażać w królestwo boże już tu i teraz! Pozwól sobie uczyć się tworzyć z bogiem tę synergię!
   
• Daj się wysłać do swojego życia i powołania – Odbijaj Boże podobieństwo, które po prostu masz w sobie.
  Tylko ty możesz odbić boże podobieństwo tak, jak ty możesz je odbić. ja nie zrobię tego za ciebie, a ty nie zrobisz tego za mnie! 
  Możesz to robić tu i teraz w swojej codzienności. nie musisz umieć, możesz się tego uczyć.

PLAN DNIA:

• 10.00 - Śniadanie
• 10.30-12.00 Sesja I + praca własna
• 12.00-12.30 przerwa
• 12.30-13.45 Sesja II + praca własna
• 13.45-14.30 Obiad
• 14.30-16.00 Sesja III + praca własna
• 16.00-16.15 Przerwa
• 16.15-17.00 Sesja IV + praca własna 

Na każdą sesję składa się:

• Fundament – podstawy merytoryczne, biblijne
• Refleksja – jak jest ze mną, czyli: „Adamie, gdzie jesteś?” (Rdz 3,9)
• Co można zrobić – dajemy narzędzie
• Co teraz ja zrobię – decyzja i czas na pracę własną
• Przyjęcie Królestwa Bożego
• Błogosławieństwo – świadomie błogosławię siebie do NOWEGO 

Czym było dla mnie spotkanie KAIROS?

Było cudownie. Każda sesja była dla mnie ważna, bo nigdy nie słyszałem takiego podejścia. Robicie fajną przestrzeń. Taką bez presji, bez przymusu. Z ogromnym szacunkiem dla każdego. I za to bardzo dziękuję. Nie zawsze tak jest w kościele, w każdym razie, nie w każdym. I wreszcie coś we mnie puściło. A może to za dużo powiedziane, może zaczyna puszczać. Chyba zaczynam czuć się naprawdę kochany przez Boga, tak po prostu. No i że nie muszę skamlać o Jego uwagę - to zostanie ze Mną na zawsze. I mega szacun za to, jak się dzielicie swoimi osobistymi historiami. Zaczynam wierzyć w to, co powiedzieliście, że Bóg jest w stanie sensownie wpisać wszystkie zdarzenia w projekt, którym jestem. Także te, których się wstydziłem. I że mogę się ich wstydzić, a nie udawać radość i pokój, albo że ich nie było. A On i tak z tego zrobi użytek. I że kiedyś ten wstyd mnie opuści. Dzisiaj ja puszczam tak, jak potrafię. Mega sprawa.
Marcin

***

Po pierwsze dziękuję! Za całe wzmacniające spotkanie Kairos, każda sesja jest przemyślana i rozumiem coraz lepiej, im więcej czasu mija po Kairos, że kolejność tematyczna ma wielki sens. Bardzo dobrze dopracowane pod każdym względem. Dla mnie chyba największe znaczenie miały reprezentacyjne przeprosiny, choć w pierwszej chwili czułem jakiś dziwny opór. Ale tak jak powiedzieliście, opór zwykle jest znakiem, że coś nas dotknęło bardzo głęboko. I coś puściło we mnie, tam gdzieś w środku, nawet sam do końca nie wiem jeszcze co, ale coś puściło, jakby mi się rozwiązał supeł z jelit. 
Mirek

***

Dziękuję Panu Bogu zawsze za Was w modlitwach, dziękuję Jemu za dzisiejszy czas na Kairos. Nie mogłabym spędzić tego dnia w lepszym miejscu, w lepszy sposób. 
Asia

***

Dziękuję za wspólny czas. To był mój drugi Kairos, ale tym razem przeżyłam go inaczej, pełniej. Stworzyliście narzędzie, przez które działa Boża moc. Nie każdy ma możliwość uczestniczenia w terapii, nie każdy ma czas na terapię długoterminową, ale te warsztaty są wystarczające, by dotknąć rzeczy ukrytych głęboko w człowieku i przeprowadzić go przez przemianę. „A chrześcijanin to człowiek.” :) Dziękuję za Was, za Waszą pracę i doświadczenia, których Bóg użył, by doprowadzać do Was swoje dzieci potrzebujące takiego dotknięcia. Myślę, że dla wielu może to być ostatni moment, by uchwycić się nadziei i dalej żyć. 
(…) Dziękuję za możliwość bycia wczoraj z Wami i pośród ludzi, którzy są moją wybraną rodziną. Bardzo pomagacie i pokazujecie, jak pomagać dobrze. Błogosławię Was, dziękuję za wszystko i pamiętam o Was w modlitwie.
Agata

***

Tak wiele ważnych rzeczy zawierał Kairos. Dla mnie Kairos był pięknym i poruszającym zatrzymaniem. Był wyjątkowym spotkaniem w atmosferze otwartości, łagodności i szacunku, w którym dotykaliśmy swoich delikatnych miejsc duszy. Był również opowieścią o zmaganiach, wyzwaniach i doświadczeniach innych. Był przypomnieniem o tym, że każdy z nas jest w drodze i że zmiana to proces. Kairos przynosi ulgę oraz wiarę i nadzieję na dobrą przyszłość. Zapisałam w sercu (i na kartce) wiele mądrych treści dotyczących dojrzałości oraz relacji ze sobą i z innymi.
Kairos był dla mnie wzruszającym i wartościowym doświadczeniem, polecam je każdemu, któremu zależy na rozwoju emocjonalnym i duchowym.
Aga

***

Kairos dla mnie to spokojny czas spotkania z Bogiem, z Jego obecnością i wsparciem. Uczestniczenie w nim jest dla mnie głębokim procesem autorefleksji. Dzięki treściom, które otrzymuję, zyskuję duży wgląd w siebie. 
Kairos otwiera mnie na szersze spojrzenie na moje życie i na to, co dzieje się wewnątrz mnie. Pojawiają się  chwile wzruszenia, prawdy, uświadomienia. Kairos jest dla mnie taką przestrzenią do zastanowienia, zatrzymania i przefiltrowania różnych myśli. Pomaga mi również zobaczyć, w jakim miejscu jestem teraz w życiu, dla siebie i dla innych. 
Dorota

***

Ja będąc na Kairosie, czułam, że jestem w dobrym miejscu :) Wielokrotnie się utożsamiałam z tym, co mówiliście, i często miałam ochotę wejść w dyskusję albo zadać pytanie. Mam zamiar jeszcze wrócić do tych materiałów, bo myślę, że są one niezwykle ważne.
Miałam bardzo trudne doświadczenia z dzieciństwa - które rzutują bardzo na moje obecne życie - dlatego ta część dotycząca rodziców była mi szczególnie bliska. Chciałabym znaleźć jakieś bezpieczne miejsce, żeby to przepracować, albo w ogóle o tym porozmawiać.
Natalia

***

Bardzo mnie zbudowały wszystkie zdania z akceptacją swoich trudności jako po prostu akceptacją własnej drogi, którą się idzie tak dobrze, jak na dany moment się jest w stanie. „Dlaczego ja?” – „A dlaczego nie?” – zostanie ze mną na zawsze. Druga część z przebaczeniem była trudna, czasem trudno przebaczyć. Dziękuję, że przebaczenia nie trzeba wymuszać, że ono dojrzewa jak owoc, że to decyzja i proces. 
W moim subiektywnym odebraniu Kairos był podzielony na te dwie części, mimo że wiem, że jedna na drugiej buduje. Dla mnie była pierwsza ta, która mnie wzmocniła, a druga ta, która dała mi wyzwanie.
Wzruszające były wasze świadectwa, które wszystkie wcześniejsze mądre zdania z sesji ożywiły, choć bardzo przykro też słyszeć, że musieliście pewne rzeczy przejść. Jesteście wzorem tego, że można sobie poradzić z wielkim bólem, i wasza relacja małżeńska też jest cudowna i można ją wziąć jako wzór bycia ze sobą. Dziękuję.
Mirek

***

To mój trzeci Kairos. Dla mnie ten Kairos to był takim zatrzymaniem bez konieczności uciekania przed trudną przeszłością. Cenne było to, jak Grzegorz dzielił się tym, że jest niewielka odległość by z ofiary stać się oprawcą. Zobaczyłem, że nie jestem w tym sam, że inni mieli podobne przeżycia.  
Tym razem, jak czytałaś swój list na jednej z sesji, to ja widziałem swój "życiorys emocjonalny", który musiałem napisać w szpitalu kilka lat temu i przeczytać przed grupą. Trudne to było jak ch****a, ale zrobiłem to. Fajna była ta lista do zrobienia, co mi się podoba i co mi się nie podoba w moim życiu. Tym razem się ucieszyłem, że lista tych lepszych rzeczy była dłuższa od tej drugiej.

Pamiętam świadectwo Kasi, gdy mówiła o tym, że ma dość relacji, bo jakiś chłopak ją zranił - kurdę mam podobnie i z automatu zamiast mostów poszły mury na lata. Cenny dla mnie jest bardzo temat to więzi a nie związania, zauważenie tego, reagowanie po mojej stronie. Pamiętam, jak kiedyś wspomniałaś, że rozwój to droga aż „owca stanie się lwem” - spodobało mi się to. Pamiętam dobrze, jak w modlitwie powiedziałem, że moje życie to chaos, a Wy zwróciliście uwagę, że z chaosu Bóg uczynił świat i to było dla mnie ogromnie cenne - dało nadzieję, a ucisk wtedy miałem wielki. 

Innym razem Grzegorz podszedł, pamiętam, jak nauczył mnie modlić się w aktualnej  sytuacji; no i te słowa modlitwy które powtarzałem: "diable ja razem z Jezusem mówię ci stanowcze Nie!!!".  Był dla mnie jak starszy brat, który nauczył mnie mówić "nie" tam, gdzie jest to potrzebne, a tego nie umiałem. 
Zbyszek

***

Chce się podzielić tym, co przeżyłem i poczułem oraz tym, co sobie uświadomiłem czyli do czego dojrzałem (ujrzałem). Kiedy przystępowałem do spotkania Kairos, wiedziałem czego potrzebowałem:
Moja potrzeba sensu była niezaspokojona… Kiedy przystąpiliśmy do pkt „błogosławieństw”, zarezonowało we mnie: Jestem ważny. Pomocnikiem i szafarzem Boga 1 Kor. 3.9, 4.12 I że „Jestem solą  ziemi i światłością świata” Mt 5,13-16.
W bloku Oczyszczenie zarezonowało we mnie:

1. Nie będę zakładać, że Bóg nie odpowie na moje pytania…

2. Wejdę na wieżę i będę wypatrywać mojego Pana…

Te dwie rzeczy uświadomiły mi, że dla mnie sensem życia jest zobaczenie, w jakim celu jestem stworzony przez Stwórcę…

Oprócz tego poruszyło  mnie świadectwo Grzegorza dotyczące przebaczenia Jego tacie… I jeszcze bardziej uświadomiłem sobie to, że przebaczenie jest procesem i trwa nawet kilka lat. Dotarło też do mnie, że przebaczyć nie oznacza, że ten komu przebaczamy, się zmienił… i to jest uwalniające… dla mnie.Dziękuję Wam za wsparcie i pomoc… Dziękuję za Waszą obecność… :)
Tomek

***

Wreszcie ktoś mi powiedział (choć mówiliście do wszystkich ;), że to, co przeżyłam, nie jest mną. A może po prostu jakoś to wreszcie do mnie na tym Kairosie dotarło. I że mogę zdecydować, co mogę zrobić ze swoją przeszłością, a nie przeszłość będzie decydowała, co zrobi ze mną. I tak bardzo dziękuję, że nie wymuszacie przebaczania, tylko tak pięknie o nim mówicie i zapraszacie do wolności. Dziękuję. 

Jest wiele rzeczy, za które chciałabym podziękować, w zasadzie to za wszystko, co powiedzieliście, za wszystko, co się działo, i jak się działo. Bardzo dziękuję, że tworzycie taką spokojną bezpieczną atmosferę. I te przygaszone światła, można spokojnie sobie przeżywać swoje. Modlę się, żeby to, co przeżyłam na Kairos nie uciekło ode mnie. Aha, i bardzo dziękuję za to, w jaki sposób zbieracie opłatę na Kairos. Tyle wrażliwości i szacunku. Dziękuję za to bardzo. 
Ania