Służba Prorocza

Czym jest proroctwo?

Proroctwo to przesłanie/słowo przekazywane przez osobę proroczą odnoszące się do przyszłości lub objawionej prawdy duchowej, która wykracza poza zwykłe rozumienie świata i wiedzę osoby odbierającej słowo.

1. Prorokowanie jest darem Bożym. 1Kor 14:1 „Zabiegajcie o miłość i gorąco pragnijcie duchowych darów, a najbardziej tego, żeby prorokować.”

2.  Prorokowanie jest objawieniem Bożych planów. Amos 3:7 „Owszem, nie czyni Wszechmocny PAN nic, jeśli wpierw nie objawi swego planu swoim sługom, prorokom.”

3. Prorokowanie wyposaża świętych (wierzących) i pomaga dojść do dojrzałości. Ef 4:11-13 „On też uczynił jednych apostołami, drugich prorokami, innych ewangelistami, jeszcze innych duszpasterzami i nauczycielami. Uczynił to po to, by wyposażyć świętych do spełniania właściwych im zadań, do budowania ciała Chrystusa, aż dojdziemy wszyscy do jedności wiary i pełnego poznania Syna Bożego, do doskonałości właściwej dla dojrzałych, i dorośniemy do wymiarów pełni Chrystusowej.”

4. Prorokowanie buduje kościół. 1 Kor 14:3-4 „Kto natomiast prorokuje, mówi do ludzi, dla ich zbudowania, zachęty i pociechy. Kto mówi językiem, buduje sam siebie. Kto prorokuje — buduje kościół.”

Co zrobić z otrzymanym słowem proroczym?

Nagraj słowo, które ktoś Ci przekazuje, a później zapisz je sobie, żeby móc do niego wracać, rozważać oraz weryfikować.

Słowo Boże mówi w 1Tes 5:20-21 „Proroctw nie lekceważcie. Wszystko badajcie, a kierujcie się tym, co szlachetne”. Dobrze jest więc rozważać otrzymane słowo prorocze, weryfikując je z Biblią oraz tym, co jest napisane o jego funkcji, że ma budować, zachęcać i pocieszać. 

Jak wiemy z historii proroka Jonasza (Księga Jonasza) i zapowiedzi zniszczenia miasta Niniwy, do którego nie doszło przez wzgląd na reakcję mieszkańców miasta, to wiemy, że spełnienie się słowa zależy w dużej mierze od tego, jak na nie zareagujemy i czy będziemy współdziałać z Bogiem w jego realizacji.

Często słowem proroczym Bóg chce zachęcić nas do tego, by Go pytać i wchodzić w głębszą relację z Nim. Także zachęcamy do pytania Boga i szukania odpowiedzi u Niego, bo cudownie jest słyszeć Boży głos dla siebie 

Jeśli chcesz podzielić się historią/świadectwem związanym z otrzymanym słowem lub masz co do niego lub/i sposobu jego otrzymania jakieś wątpliwości, to skontaktuj się z Liderkami służby proroczej na adres e-mail: @email lub napisz do biura kościoła: @email
 

Służba prorocza w SChPółnoc

Służba prorocza w SChPółnoc rozwija się od 2020 roku. Liderkami służby proroczej są: Aleksandra Reiss, Małgorzata Marczuk i Bernadeta Józefowicz, a zespół proroczy składa się z kilkunastu osób.

Co robimy:

• Prowadzimy warsztaty na temat słuchania głosu Bożego, których celem jest nauczanie i praktykowanie słuchania Boga dla siebie oraz poznanie podstaw prorokowania.

• Organizujemy spotkania po warsztatach, które służą pogłębianiu zdobytej wiedzy i kontynuowaniu nauki słuchania Boga dla innych ludzi.

• Tworzymy pokoje prorocze przed Wieczorami Uwielbienia - to wyznaczony czas, przeważnie w godz. 18:30-19:10, kiedy zespół proroczy w mniejszych grupach posługuje słowem dla zainteresowanych osób.

• Dzielimy się słowem podczas Wieczorów Uwielbienia dla całego kościoła.

• Angażujemy się w pokojach modlitwy, które są w każdą niedzielę w trakcie nabożeństw: https://schpolnoc.pl/co-robimy/pokoje-modlitwy

• Dwa razy w miesiącu organizujemy spotkania służby proroczej dla osób, które służą darem proroczym, gdzie mogą rozwijać się i ćwiczyć.

Jak można dołączyć do służby proroczej?

Krok 1: Wziąć udział w Warsztatach na temat słuchania głosu Bożego oraz w spotkaniach po warsztatach.

Krok 2: Skontaktować się z nami adres e-mail: @email, wyrazić chęć dołączenia oraz wypełnić przesłaną ankietę

Krok 3: Spotkać się w celu poznania się i omówienia ankiety.

Do służby mogą dołączyć osoby, który słyszą Boga dla siebie oraz innych ludzi.

Prorokowanie w SCh Północ

Wierzymy, że w kościele może być więcej osób obdarowanych proroczo i z różnych kontekstów kościelnych, które nie są częścią służby proroczej SChPółnoc. W związku z tym, poniżej zamieszczamy wskazówki/zasady przyjęte przez pastorów i liderów w naszym kościele dla osób, które służą darem proroctwa w SChPółnoc.

Osoby posługujące darem proroczym powinny:

1. Kochać Boga i ludzi.
   Trwać w codziennej relacji z Bogiem, czerpać z Jego Słowa-Biblii, żyć we wdzięczności, uwielbieniu oraz posłuszeństwie. Być skoncentrowane na Jezusie ze świadomością tego, że dar proroctwa bez relacji z Panem to wróżbiarstwo i nie ma żadnej wartości, a jedynie proroctwo wypływające z poddania Bożemu Duchowi oraz przekazane z miłością, może przynieść błogosławieństwo do życia osoby, która je otrzymuje.
   
   Mt 7:21-23: „Nie każdy, kto się do Mnie zwraca: Panie, Panie, wejdzie do Królestwa Niebios. Wejdzie tam tylko ten, kto pełni wolę mojego Ojca, który jest w niebie. W tym Dniu wielu mi powie: Panie, Panie, przecież prorokowaliśmy w Twoim imieniu, w Twoim imieniu wypędzaliśmy demony i w Twoim imieniu dokonaliśmy wielu cudów. Wówczas im oświadczę: Nigdy was nie poznałem. Odejdźcie ode Mnie wy wszyscy, którzy dopuszczacie się bezprawia.”
   
   Posługiwanie darem proroczym powinno wypływać z naszej miłości do Boga oraz człowieka, któremu służymy. Bez tej miłości dochodzi do nadużyć i przemocy. Dlatego ważne jest dbanie o serce i relacje z ludźmi, które powinny być pełne szacunku, miłości i empatii.
   
   1Kor 14:1,3: „Zabiegajcie o miłość i gorąco pragnijcie duchowych darów, a najbardziej tego, żeby prorokować… Kto natomiast prorokuje, mówi do ludzi, dla ich zbudowania, zachęty i pociechy. Kto mówi językiem, buduje sam siebie. Kto prorokuje — buduje kościół.”
   
   1Kor 13:2: „Choćbym posiadł dar prorokowania i pojął wszystkie tajemnice, myślą ogarnął całą wiedzę i dysponował pełnią wiary, tak że przenosiłbym góry, a miłości bym nie miał — byłbym niczym.”

2. Uznawać autorytet pastorów i liderów w naszym kościele i odpowiadać przed konkretnym pastorem/liderem(ką). Rozumiemy to tak, że masz w kościele pastora/lidera(kę) - kogoś z kim służysz, kto zna Ciebie i Twoje życie na tyle, by móc Cię rekomendować. Kogoś, kto będzie Cię wspierał w trudnym czasie, ale też da Ci informację zwrotną czy skoryguje, gdy zajdzie potrzeba.

3. Żyć w uczciwości i pokorze. Uczciwość i integralność w życiu codziennym i służbie oraz stawanie w prawdzie pomimo okoliczności i sytuacji jest niezbędna do tego, by dobrze korzystać z daru. Natomiast pokora sprawia, że jesteśmy w stanie przyznać się do błędów, trudności/problemów oraz przyjąć konstruktywną korektę lub/i pomoc.

4.  Brać odpowiedzialności za swój osobisty rozwój duchowy oraz rozwój w posługiwaniu darem. Branie odpowiedzialności dotyczy także przekazywanego słowa oraz sposobu, w  jaki ma to miejsce.

Jak powinno wyglądać przekazanie słowa:

1. Nie każde otrzymane słowo jest do przekazania – warto o tym pamiętać. Czasem jest dla nas, by się modlić o daną osobę. Dlatego przed przekazaniem słowa upewniamy się, co z nim dalej zrobić i czy rozumiemy jego przekaz.

2. Najważniejsze jest to czy słowo oraz sposób, w jaki je przekazujemy zbliża daną osobę do Jezusa oraz czy buduje, zachęca, pociesza. Zanim zaczniesz mówić lub pisać zastanów się nad tym i dopytaj Ducha Świętego.

3. Pytamy osobę, dla której mamy słowo/obraz proroczy czy chce je usłyszeć. Każdy człowiek ma prawo wyboru i może nie zgodzić się na wysłuchanie.

4. Szukamy dobrego czasu i miejsca, żeby słowo nie było przekazywane w pośpiechu lub w warunkach, gdzie trudno jest usłyszeć co jest mówione. Słowo możemy też przekazać w formie spisanej (a przed wysłaniem podzielić/skonsultować się z naszym liderem/liderką tym co chcemy wysłać).

5. Dzielimy się słowem przy świadku, może to być ktoś bliski osobie, dla której mamy słowo lub ktoś z kim służymy. Jeśli mamy słowo do osoby niepełnoletniej, to należy wcześniej zapytać rodzica o zgodę, jeśli nie ma takiej możliwości to prosimy o obecność lidera/ki kościoła dziecięcego lub służby młodzieżowej.

6. Rekomendujemy nagrywanie słowa, zwłaszcza przez osobę, dla której mamy słowo. Robimy to dlatego, aby później łatwo do tego wrócić i rozważyć co było wypowiedziane.

7. Przekazując słowo/obraz nie używamy zwrotów „Tak mówi Pan” czy „Oto słowo od Boga”, bo są zbyt wiążące dla osoby, która otrzymuje słowo. Komunikujemy się zostawiając ludziom wolność w przyjmowaniu słowa np. „Otrzymałam taki obraz …, myślę, że przez niego Pan chce Ci powiedzieć...”
   Oddzielamy też otrzymany obraz/słowo od naszej interpretacji. Może się zdarzyć, że nie otrzymamy interpretacji, więc w takiej sytuacji rekomendujemy podzielenie się samym słowem lub obrazem, bez wymyślania na siłę znaczenia przekazu. Możliwe, że osoba przyjmująca będzie wiedzieć o co chodzi.

8. Po przekazaniu słowa pytamy o informację zwrotną, czyli czy to co dana osoba usłyszała ma dla niej sens i czy ewentualnie ma jakieś pytania. Zawsze może do nas wrócić z nimi w późniejszym czasie.

9. Dziękujemy za możliwość podzielania się słowem. Jeśli ktoś jest chętny lub potrzebuje i poprosi o modlitwę to błogosławimy daną osobę w modlitwie.